Να κάνουμε όνειρα, αλλά μέχρι εκεί που δεν μας τρώνε. Να κάνουμε όνειρα για να τα τρώμε εμείς. Να τα γευόμαστε. Να τα απολαμβάνουμε. Όσο καλύτερα γνωρίζουμε ποιοι είμαστε και ποιοι όχι και όσο περισσότερο αγαπάμε αυτό που είμαστε με τις αδυναμίες και τις δυσκολίες του, τόσο πιο εύκολο ειναι να γευτούμε τα όνειρά μας.
Ηταν μια πολιτεια οπου οι ανθρωποι ερωτεύονταν. Και αγαπουσαν. Κι αυτη η ερωτικη αγαπη τους γινόταν μπογιά ροζ στα χερια τους και εβαφαν του...
-
Μου έκανε σήμερα πολλή εντύπωση η χαρά, το γέλιο και η λάμψη στα μάτια των μικρών παιδιών όταν μπήκαν στον χώρο και άρχισαν να τρ...
-
Είμαι κι εγώ μια χίπισσα. Αλλιώτικη απ' τις άλλες. Δεν κάνω ναρκωτικά καθόλου. Ούτε τσιγάρο καν. Ποτό ελάχιστο. Παίρνω δύο ladose τη μέρ... -
Τα γράμματα κι οι λέξεις μπερδεύονται στα κύματα. Η μία λέξη μπαίνει μπρος από την άλλη, η πρώτη γίνεται τελευταία κι η τελευταία πρώτη. Η...
