Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2016

Οι ζητιάνοι αξίας και οι αριστοζητιάνοι

    

     Υπάρχουν κάποιοι στους δρόμους ή μέσα σε σπίτια που δε ζητιανεύουν χρήματα, αλλά αξία. Τους τη δίνεις και ζητάνε κι άλλη. Κι έπειτα κι άλλη...κι άλλη.... και ποτέ δεν παύουν να ζητούν, όση κι αν τους δώσεις. Γιατί δεν παίρνουν είδηση πως τους την έδωσες. Και πιστεύουν ότι θέλουν να δώσουν τα πάντα, αλλά κυρίως θέλουν να πάρουν αξία. Βάζουν ως προϋπόθεση πως θα σου δώσουν, αν τους δώσεις την αξία, τους τη δίνεις απλόχερα, αλλά δε σου δίνουν, λέγοντάς σου "μα δε μου έδωσες αξία".

  Υπάρχουν και οι άλλοι. Οι μελετηροί και επιμελείς, πρώτοι στο σχολείο, που θέλουν πάντα να παίρνουν άριστα. Μόλις πάρουν το άριστα στα χέρια τους τρέχουν γεμάτοι χαρά να το δείξουν στην αυστηρή τους τη μητέρα. Η μητέρα τους τους επιβραβεύει. Κι έπειτα θέλουν κι άλλο άριστα, κι άλλο.....και προσπαθούν.... και παίρνουν συνέχεια άριστα. Και η μητέρα τους συνέχεια τους επιβραβεύει. Κι έπειτα τελειώνουν το σχολείο και κάνουνε σπουδές. Και παίρνουν κι εκεί άριστα και η μητέρα τους πάλι τους επιβραβεύει. Και μετά εργάζονται και πρέπει κι εκεί να πάρουν άριστα. Γιατί έτσι συνήθισαν να ζουν. Με άριστα. Και προσπαθούν. Και δε μπορούν να φανταστούν τη ζωή τους χωρίς άριστα. Αν τους βάλεις για παράδειγμα 8 στα 10 σου κλείνουν την πόρτα και δε σου ξαναμιλούν. Αναζητούν το άριστα ανά τακτά χρονικά διαστήματα, όπως τα διαγωνίσματά τους στο σχολείο. Αυτοί είναι οι λεγόμενοι αριστοζητιάνοι. Αυτοί που ζητιανεύουν αξία τους αγαπούν και τους θαυμάζουν.



Κανένα θετικό στοιχείο της προσωπικότητας δεν αξίζει να παραβλέπεται.